Eén van de voornaamste ‘verdiensten’ van progressieve opiniesite Joop.nl is dat het een doodgewaand genre heeft doen herleven: het academische neuzelproza! Voor dit type kopij (ooit populair in marxistische studentenkringen) hoef je alleen maar aan je eigen piemel te rukken of in je eigen kut te peuren om er het vooringenomen standpunt uit te halen dat je al jaren zo graag mag ruiken. Een standpunt dat negen van de tien keer – toevallig? – evenwijdig loopt aan het ziekelijk eenzijdige wereldbeeld van opperbaas Francisco van Jole, u weet wel, die vrijdenkende journalist die De Volkskrant geen goede krant meer vindt omdat er ‘teveel rechtse stukken’ in zouden staan. Dat risico wil hij – zoveel is duidelijk – met Joop niet lopen. Daar wil hij nog maar één type kopij lezen: gevaarloos, zelffeliciterend en doordrenkt van het eigen, van tevoren bedachte gelijk. Dus bestelt hij goedkope ladingen neuzelproza bij een groep jonge, verdwaalde academici, die artikeltjes bij elkaar schijten die een regelrechte belediging zijn voor de taal, de logica en de rhetorica. Hier wordt geen poging meer gedaan iets te verhelderen of samen te vatten of inzichtelijk te maken. Hier proberen auteurs te bewijzen dat ze bepaalde woorden en begrippen beheersen en strooien ze die, als warrige geesten, zomaar in het rond. Weten hoe zulk neuzelproza uit hun darmen gutst en wat voor smaak ’t heeft? Klik voor de grap eens door en proef zelf!     

http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/die_vermaledijde_elite/