Jarenlang was dominee Hans Visser van de Pauluskerk (Rotterdam) een onvermijdelijke  pion in het publieke debat over junks, uitkeringen en tolerantie. Even los van zijn standpunten: de man kwam altijd naargeestig, zelfgenoegzaam en lichtelijk megalomaan op mij over. Zijn harde strijd voor de ‘onaangepaste medemens’ was, in mijn ogen, altijd net zo’n harde strijd voor het ‘freischwebende Ego’ van de dominee zelf.  Op een dag zag ik hem op tv een uur lang in tweegesprek met Mart Smeets en dacht ik: natuurlijk, twee mega-ego’s hebben elkaar gevonden. Nu heeft de dominee zijn memoires geschreven en alleen de titel maakt verder commentaar overbodig:

‘MIJN leven, MIJN vrouwen, MIJN geloof’.

http://www.domineehansvisser.nl/