Drie opvallende dingen in de uitzending van P&W, gisteravond.

1. De ‘onbekende burgers’ op de tribune waren in veel gevallen minstens zo goedgebekt en welbespraakt als de, ook niet domme, minister Van der Laan. Dit was lastig voor de minister (hij kon niet domineren), maar mag hij tegelijkertijd zien als een compliment voor zijn partij, die ooit ijverde voor de emancipatie van de ‘gewone man’.

2. Van der Laan putte zich uit in het zich ‘eens’ verklaren met de klachten uit het publiek. O! wat was hij deemoedig, zo vlak voor de verkiezingen. Wat hij vergat is dat er nog een belangrijke - Oud-Linkse - stroming binnen zijn eigen partij actief is, die de antwoorden van tien en twintig jaar geleden nog steeds huldigt en ze aanprijst als de broodnodige ‘Idealen’.

3. Geert Wilders heeft een zeer verstandige broer, Paul, die Van der Laan qua wijsheid en flegma volledig ’wegspeelde’.